Anisakidae

Anisakidae és una família de nemátodos rabdítidos spirurinos. Les larves d'estos animals poden causar infecció en una gran varietat d'organismes metazoos, com cetàceus, pinnípedos,[1] aus i reptils.[2] Pero la malaltia més destacable és l'anisakiasis en el ser humà, causada per Anisakis. De fet, és el gènero més conegut d'esta família. cal destacar que el ser humà no és un dels hostes objectiu d'este paràsit, solament un incidental.
Els membres d'esta família són molt abundants en els peixos. De nou, Anisakis torna a ser el protagoniste principal pel que fa a rellevància parasitària, pero també es poden trobar atres gèneros igualment notables, com Contracaecum i Pseudoterranova, pero este últim apareix en menor grau.[3]
Els anisákidos tenen un cicle de vida complex, açò significa que entren en contacte en més d'un hoste a lo llarc de la seua vida. Els espècimen adults posen ous en l'intestí del seu hoste definitiu (en el primer paràgraf es detalla quins són), i despuix estos són excretados per mig de la matèria fecal. Una volta que les larves eclosionen i entren en aigües obertes, poden ser ingerides pel krill o uns atres crustàceus. En esta etapa, la prevalença o la proporció de hostes infectats és prou baixa. Els peixos i cefalòpodes poden menjar els crustàceus infectats, a on el paràsit promou el seu desenroll. Una volta que el peix obté el paràsit, pot ser consumit per l'hoste definitiu. I es repetix el cicle.[4]
Ya s'havia mencionat que l'anisakiasis és la parasitosis més rellevant pel que fa a esta família. Els nemátodos Anisakis (causants de l'infecció) es troben en la majoria del peix que habitualment consumim (observant-se en més freqüència en les zones més profundes i propenques a l'aparat digestiu del peix i en les peces de major tamany). Apareix inclús en peix de piscifactoria que ha segut alimentat en menjar infectat. L'anisakiasis es pot donar en consumir peixos en menor preparació (crus, marinados), com el boqueró, l'anchova i la sardina. Hi ha atres espècies marines infectades com els crustàceus (langosta, gamba, carranc...) o els cefalòpodes (polp, sépia o calamar). Un grup d'animals que se salva de l'infecció i que per tant podem menjar en seguritat són els bivalvats (clòchines, ostres, berberechos) ya que el seu modo d'alimentació (per filtració) impedix que la larva anide en ells.[5]
Gèneros i espècies
La següent llista es fonamenta en l'informació disponible en World Register of Marine Species. Solament apareixen els gèneros i les espècies actualment acceptades. No s'inclouen antics sinònims ni térmens per acceptar.[6]
- Subfamília Anisakinae (Railliet & Henry, 1912)
- Anisakis Dujardin, 1845
- Anisakis berlandi Mattiucci, Cipriani, Webb, Paoletti, Marcer, Bellisario, Gibson & Nascetti, 2014
- Anisakis brevispiculata Dollfus, 1966
- Anisakis nascettii Mattiucci, Paoletti & Webb, 2009
- Anisakis oceanica (Johnston & Mawson, 1951) Davey, 1971
- Anisakis paggiae Mattiucci, Nascetti, Dailey, Webb, Fancs, Cianchi & Bullini, 2005
- Anisakis pegreffii Campana-Rouget & Biocca, 1955
- Anisakis physeteris (Baylis, 1923)
- Anisakis schupakovi Mosgovoi, 1951
- Anisakis similis (Baird, 1853) Baylis, 1920
- Anisakis simplex (Rudolphi, 1809)
- Anisakis typica (Diesing, 1860) Baylis, 1920
- Anisakis ziphidarum Paggi, Nascetti, Webb, Mattiucci, Cianchi & Bullini, 1988
- Pseudoterranova Mozgovoi, 1951
- Pseudoterranova azarasi (Yamaguti & Arima, 1942)
- Pseudoterranova bulbosa (Cobb, 1888) Mattiucci, Paggi, Nascetti, Ishikura, Kikuchi, Sato, Cianchi & Bullini, 1998
- Pseudoterranova cattani George-Nascimento & Urrutia, 2000
- Pseudoterranova ceticola
- Pseudoterranova decipiens (Krabbe, 1878) Gibson, 1983
- Pseudoterranova kogiae (Johnston & Mawson, 1939) Mozgovoi, 1951
- Pseudoterranova krabbei Paggi, Mattiucci, Gibson, Berland, Nascetti, Cianchi & Bullini, 2000
- Pulchrascaris Vicente & Sants, 1972
- Pulchrascaris australis Shamsi, Barton & Zhu, 2020
- Pulchrascaris caballeroi Vicente & Sants, 1972
- Pulchrascaris chiloscyllii (Johnston & Mawson, 1951) Deardorff, 1987
- Pulchrascaris secunda (Chandler, 1935) Gibson & Colin, 1982
- Sulcascaris Hartwich, 1957
- Sulcascaris sulcata (Rudolphi, 1819) Hartwich, 1957
- Anisakis Dujardin, 1845
- Terranova Leiper & Atkinson, 1914
- Terranova amoyensis Fang & Luo, 2006
- Terranova antarctica Leiper & Atkinson, 1914
- Terranova brevicapitata (Linton, 1901) Skrjabin, Schikhobalova & Mozgovoi, 1951
- Terranova edcaballeroi Díaz-Ungría, 1970
- Terranova galeocerdonis (Thwaite, 1927) Mozgovoi, 1953
- Terranova pectinolabiata Shamsi, Barton & Zhu, 2019
- Terranova pristis (Baylis & Daubney, 1922) Johnston & Mawson, 1945
- Terranova scoliodontis (Baylis, 1931) Johnston & Mawson, 1945
- Terranova Leiper & Atkinson, 1914
- Subfamília Contracaecinae (Mozgovoi & Shakhmatova, 1971)
- Contracaecum Railliet & Henry, 1912
- Contracaecum anasi Mawson, 1956
- Contracaecum australe Garbin, Mattiucci, Paoletti, González-Falca & Nascetti, 2011
- Contracaecum bancrofti Johnston & Mawson, 1941
- Contracaecum bioccai Mattiucci, Paoletti, Olivero-Verbel, Baldiris, Riera-Salgado & Garbin, 2008
- Contracaecum chubutense Garbin, Diaz, Cremonte & Navone, 2008
- Contracaecum eudyptes Johnston & Mawson, 1953
- Contracaecum eudyptulae Johnston & Mawson, 1942
- Contracaecum fagerholmi D'Amelio, Cavallero, Dronen, Fancs & Paggi, 2012
- Contracaecum gibsoni Mattiucci, Paoletti, Solorzano & Nascetti, 2010
- Contracaecum heardi Mawson, 1953
- Contracaecum himeu Yamaguti, 1941
- Contracaecum magnicollare Johnston & Mawson, 1941
- Contracaecum margolisi Mattiuci, Cianchi, Paggi, Sardella, Timi, Webb, Bastida, Rodriguez & Bullini, 2003
- Contracaecum matwejewi Layman & Mudrezova, 1926
- Contracaecum microcephalum (Rudolphi, 1809)
- Contracaecum micropapillatum (Stossich, 1890)
- Contracaecum mirounga Nikolskij, 1974
- Contracaecum mulli (Wedl, 1855)
- Contracaecum multipapillatum (Drasche, 1882) Lucker, 1941
- Contracaecum nehli Karokhin, 1949
- Contracaecum ogmorhini Johnston & Mawson, 1941
- Contracaecum osculatum (Rudolphi, 1802) Baylis, 1920
- Contracaecum ovale (Linstow, 1907)
- Contracaecum overstreeti Mattiucci, Paoletti, Solorzano & Nascetti, 2010
- Contracaecum papilligerum (Creplin, 1846)
- Contracaecum praestriatum Monnig, 1923
- Contracaecum radiatum (Linstow, 1907) Baylis, 1920
- Contracaecum rectangulum (von Linstow, 1907)
- Contracaecum rodhaini (Gedoelst, 1916)
- Contracaecum rudolphii Hartwich, 1964 - D. Shamsi, Norman, Gasser & Beveridge, 2009 - E. Shamsi, Norman, Gasser & Beveridge, 2009 - F D'Amelio, Cavallero, Dronen, Fancs & Paggi, 2012
- Contracaecum scotti (Leiper & Atkinson, 1914)
- Contracaecum septentrionale Kreis, 1955
- Contracaecum sinulabiatum Johnston & Mawson, 1941
- Contracaecum turgidum Chapin, 1925
- Contracaecum variegatum (Rudolphi, 1809)
- Phocascaris Höst, 1932
- Phocascaris cystophorae Berland, 1963
- Phocascaris netsiki Lyster, 1940
- Phocascaris phocae Høst, 1932
- Contracaecum Railliet & Henry, 1912
- Subfamília Goeziinae Travassos, 1919
- Goezia Zeder, 1800
- Goezia annulata (Molin, 1859) Railliet & Henry, 1915
- Goezia ascaroides (Goeze, 1782) Railliet & Henry, 1915
- Goezia bilqeesae Gupta & Masoodi, 1990
- Goezia gobia Wang, 1965
- Goezia minuta Chandler, 1935
- Goezia moraveci De & Dey, 1992
- Goezia Zeder, 1800
- Goezia parva Wang & Wu, 1991
- Goezia pelagia Deardorff & Overstreet, 1980
- Goezia pseudoascaroides Rehana & Bilqees, 1972
- Goezia rasheedae Gupta & Masoodi, 1990
- Goezia sigalasi Stefanski, 1938
- Goezia tricirrata Osmanov, 1940
Referències
- ↑ «Anisakidae - an overview | ScienceDirect Topics». www.sciencedirect.com. Consultat el 2020-10-14.
- ↑ «Anisakidae data - Encyclopedia of Life». eol.org. Consultat el 2020-10-14.
- ↑ Bracho-Espinoza, Héctor; Molina, José Darío; Pirona, Mervin; Milacre, Corder(març-abril 2013).«Nematodos de la família Anisakidae en productes de la peixca, faixa costera Médano Blanco, estat Falcón, Veneçuela».Revista Científica.: 163-167.ISSN 0798-2259.Consultat el https://www.redalyc.org/pdf/959/95926276011.pdf.
- ↑ Pozio, E.(2015).«Foodborne nematodes».Foodborne Parasites in the Food Supply Web.: 165-199.doi:10.1016/B978-1-78242-332-4.00008-4.Consultat el 14 d'octubre de 2020.
- ↑ Moreira, V.F.; Sant Román, A. López(març 2010).«Anisakiasis».Revista Espanyola de Malalties Digestives.Madrit:102(3)ISSN 1130-0108.Consultat el 14 d'octubre de 2020.
- ↑ «WoRMS - World Register of Marine Species - Anisakidae Railliet & Henry, 1912». marinespecies.org. Consultat el 2020-10-15.
- Este artícul conté una traducció derivada de «Anisakidae» de Wikipedia en castellà publicada baix la Llicència de documentació lliure de GNU i la Llicència Creative Commons Reconeiximent-CompartirIgual 4.0 Internacional.