Anar al contingut

Catión

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Erro al crear miniatura:
Catión monovalente de sodi.

Un catión és un ion en càrrega elèctrica positiva, és dir, que ha perdut electrons.[1] Els cationes es descriuen en un estat d'oxidació positiu. En térmens químics, és quan un àtom neutre pert un o més electrons de la seua dotació original, este fenomen es coneix com ionisació. Ion: En química, es definix al ion (del grec (ιών), participi present de "ienai" ("ιεναι") "anar", d'ahí "el que va") com una espècie química, ya siga un àtom o una molècula, carregada eléctricamente. Les sals típicament estan formades per cationes i aniones (encara que el enllaç mai és purament iònic, sempre hi ha una contribució covalente). També els cationes estan presents en l'organisme en elements coneguts com, el sodi (Na) i el potassi (K) en forma de sals ionizades. Eixemple: El catión K+ és un K que va perdre un electró per a quedar isoelectrónico en el argón. El Mg2+ és un Mg que va perdre 2 electrons per a quedar isoelectrónico en el neó.

Cationes freqüents

[editar | editar còdic]
Cationes freqüents
Nom IUPAC Fòrmula Nom tradicional
Cationes simples
Catión alumini A el3+ Catión alumini
Catión bari Ba2+ Catión bari
Catión berili Be2+ Catión berili
Catión cesi Cs+ Catión cesi
Catión calcio Ca2+ Catión calcio
Catión cromo (II) Cr2+ Catión hipocromoso
Catión cromo (III) Cr3+ Catión cromoso
Catión cromo (VI) Cr6+ Catión cròmic
Catión cobalt (II) Co2+ Catión cobaltoso
Catión cobalt (III) Co3+ Catión cobáltico
Catión cobre (I) Cu+ Catión cuproso
Catión cobre (II) Cu2+ Catión cúprico
Catión gali Ga3+ Catión gali
Catión heli He2+ (partícula α)
Catión hidrogen H+ Catión hidrogen (Protón)
Catión ferro (II) Fe2+ Catión ferroso
Catión ferro (III) Fe3+ Catión fèrric
Catión plom (II) Pb2+ Catión plumboso
Catión plome (IV) Pb4+ Catión plúmbico
Catión liti Li+ Catión liti
Catión magnesi Mg2+ Catión magnesi
Catión manganeso (II) Mn2+ Catión hipomanganoso
Catión manganeso (III) Mn3+ Catión manganoso
Catión manganeso (IV) Mn4+ Catión mangánico
Catión manganeso (VII) Mn7+ Catión permangánico
Catión mercuri (II) Hg2+ Catión mercúrico
Catión níquel (II) Ni2+ Catión niqueloso
Catión níquel (III) Ni3+ Catión niquélico
Catión potassi K+ Catión potassi
Catión argent Ag+ Catión argéntico
Catión sodi Na+ Catión sòdic
Catión estronci Sr2+ Catión estronci
Catión estany (II) Sn2+ Catión estannoso
Catión estany (IV) Sn4+ Catión estánnico
Catión zinc Zn2+ Catión zinc
Cationes poliatómicos
Catión amoni NH4+
Catión hidronio H3O+
Catión nitronio NO2+
Catión mercuri (I) Hg22+ Catión mercurioso

Des de la publicació en 2005 d'el "Llibre Rojo" de la IUPAC de recomanacions per a la nomenclatura i formulació inorgàniques, la nomenclatura tradicional o antiga en les terminacions "-orso" i "-ico" és desaconsellada llevat per a els oxoácidos. Estos cationes poden ser identificats per mig de distintes reaccions en mijos tant àcit com a bàsics, depenent de les propietats dels mateixos.

Cationes en processos biològics

[editar | editar còdic]

Els cationes juguen molts papers en els processos biològics. Els gradient de concentració de diversos cationes (Na+, K+, etc.) a través de les membranes celars mantenen diferents potencials electroquímics que són amprats per a transportar diferents molècules orgàniques a l'interior de les cèles per difusió facilitada.[2] També promouen la contracció muscular, la transmissió d'impulsos nerviosos, etc. Ademés, els cationes metàlics estan presents en els llocs actius de moltes enzimas formant part de funcions catalítiques, etc.

Cationes en medicina

[editar | editar còdic]

En medicina s'ampren complexos de cationes paramagnéticos com el Gd3+ com a agents de contrast en RMI (resonància magnètica d'imàgens) de teixits blans.[3] També s'ampra el cisplatino com a medicament contra el càncer per la seua coordinació al DNA impedint la seua replicació i, per tant, impedint el creiximent de cèles tumorals que són les de major taxa de creiximent.[4]

Vore també

[editar | editar còdic]

Referències

[editar | editar còdic]
  1. Tornell, Andrés Pérez (1988). google. es/books? id=XpymZJPuwlgC&pg=PA16&dq=cati%C3%B3n+es+un+ion&hl=es&sa=X&ved=0ahUKEwjnxtXS4c_jAhURAWMBHYxOD6YQ6AEINjAD#v=onepage&q=cati%C3%B3n%20es%20un%20ion&f=false Química general. Apunts de formulació química (en és), EDITUM. ISBN 9788476841211.
  2. David L. Nelson i Michael M. Coix, "Lehninger. Principis de bioquímica" Editorial Omega. Quinta edició.
  3. (1998).Radiology.208(2)
    353–7.
  4. Stephen TrzaskaC&EN News.83(25)