Anar al contingut

Iris spuria

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Iris spuria (Iris spuria)


Iris spuria és una espècie del gènero Iris i forma part del subgénero 'Limniris série Spuriae. Es distribuïx per Europa, Àsia i Àfrica.


Descripció

Flores blaus, violeta o blanquecinas, de 2 a 4 en brots de 20-90 cm, en vàries fulles. Pétals externs de 3-8 cm en làmina elíptica a redonejada i ungla més llarga; pétals interns de 3-6 cm, estretament obovados; espata vert, de fins a 8 cm. Fulles basals de fins a 2 cm d'ample, d'olor alguna cosa forta. Ovari en pic estret. Espècie molt variable. Florix en primavera.[1]

Distribució i hàbitat

Té un àrea de distribució molt àmplia; des d'Àfrica fins a Europa i Àsia càlida i tropical.[2] Habita en terrenys humits estacionals; praderies, pantans, planures fluvials i inclús substrats salinos.[3]

Taxonomia

Iris spuria, va ser descrita per Carlos Linneo i publicat en Species Plantarum 1: 39. 1753.[4]

Etimologia

Iris: nom genèric cridat aixina per Iris la deesa grega del arc iris.[5]

spuria: epítet llatío que significa "fals"[6]

Sinonímia
  • Chamaeiris spuria (L.) Medik., Hist. & Commentat. Acad. Elect. Sci. Theod.-Palat. 6: 418 1790
  • Xiphion spurium (L.) Alef., Bot. Zeitung (Berlín) 21: 297 1863
  • Limniris spuria (L.) Fuss, Fl. Transsilv.: 637 1866
  • Xyridion spurium (L.) Fourr., Ann. Soc. Linn. Lió, n.s., 17: 163 1869

subsp. carthaliniae (Fomin) B.Mathew, Iris: 117. 1981 Caucaso

  • Iris carthaliniae Fomin, Vestn. Tiflissk. Bot. Sada 14: 44 1909
  • Xyridion carthaliniae (Fomin) Rodion., Bot. Zhurn. (Moscow & Leningrad) 90: 58 2005
  • Iris violacea Klatt, Linnaea 35: 384. 1867, nom. illeg.
  • Iris klattii Kem.-Nath. in A.A.Grossheim, Opr. Rast. Kavk.: 635 1949

subsp. demetrii (Achv. & Mirzoeva) B.Mathew, Iris: 117 (1981). Turquia i Transcaucaso

  • Iris demetrii Achv. & Mirzoeva, Trudy Bot. Inst. Akad. Nauk Armyansk. S.S.R. 7: 27 1950
  • Xyridion demetrii (Achv. & Mirzoeva) Rodion., Bot. Zhurn. (Moscow & Leningrad) 90: 58 2005
  • Iris prilipkoana Kem.-Nath. in A.A.Grossheim, Opr. Rast. Kavk.: 635 1949

subsp. maritima (Dykes) P.Fourn., Quatre Fl. France: 190 (1935). Espanya i França

  • Iris spuria var. maritima Dykes, Gen. Iris: 59 1913
  • Xyridion maritimum (Dykes) Rodion., Bot. Zhurn. (Moscow & Leningrad) 90: 58 2005
  • Iris maritima Lam., Tabl. Encycl. 3: 497, nom. illeg. 1823
  • Iris spuria var. hispanica Dykes, Gen. Iris: 60 1913

subsp. musulmanica (Fomin) Takht. in A.L.Takhtajan & A.A.Fedorov, Fl. Erevana, ed. 2: 330. 1972. Turquia i Iran

  • Iris musulmanica Fomin, Vestn. Tiflissk. Bot. Sada 14: 46 1909
  • Xyridion musulmanicum (Fomin) Rodion., Bot. Zhurn. (Moscow & Leningrad) 90: 58 2005
  • Xyridion violaceum Klatt, Bot. Zeitung (Berlín) 30: 500 1872
  • Iris daenensis Kotschy ex Baker, J. Linn. Soc., Bot. 16: 140 1877
  • Iris spuria var. daenensis (Kotschy ex Baker) Baker, Handb. Irid.: 15 1892

subsp. notha (M.Bieb.) Asch. & Graebn., Syn. Mitteleur. Fl. 3: 496 1906. Caucas

  • Xiphion nothum (M.Bieb.) Alef., Bot. Zeitung (Berlín) 21: 297 1863
  • Iris gueldenstadtiana var. notha (M.Bieb.) Regel, Bull. Soc. Imp. Naturalistes Moscou 41(1): 432 1868
  • Xyridion nothum (M.Bieb.) Klatt, Bot. Zeitung (Berlín) 30: 500 1872
  • Iris spuria var. notha (M.Bieb.) Baker, Handb. Irid.: 15 1892

subsp. spuria Suècia i centre d'Europa

  • Iris sordida Retz., Fasc. Obs. Bot. 6 1774
  • Iris spathulata Lam., Encycl. 3: 300 1789, nom. illeg.
  • Iris spathacea J.St.-Hil. ex Roem. & Schult., Syst. Veg. 1: 468, nom. illeg. 1817
  • Iris subbarbata Joó, Verh. Mitth. Siebenbürg. Vereins Naturwiss. Hermannstadt 2: 98 1851
  • Iris reichenbachiana Klatt, Linnaea 34: 613 1866
  • Xyridion reichenbachianum (Klatt) Klatt, Bot. Zeitung (Berlín) 30: 500 1872
  • Iris gueldenstadtiana subsp. subbarbata (Joó) Nyman, Consp. Fl. Eur.: 702 1882
  • Iris cardiopetala Borbás, Oesterr. Bot. Z. 38: 325 1888
  • Iris spuria var. subbarbata (Joó) Baker, Handb. Irid. 15 1892
  • Iris spuria var. reichenbachiana (Klatt) Dykes, Gen. Iris: 60 1913[7]

Nom comú

Castellà: lliri groc, spurio.[8]

Referències

  1. ↑ Polunin, O. (1989). Guia fotogràfica de les Flors Selvades d'Espanya i d'Europa, Barcelona:Omega. ISBN 84-282-0857-3.
  2. ↑ «Iris spuria». Online Atles of the British and Irish Flora. Consultat el 1 de juny de 2020.
  3. ↑ «Iris spuria». IUCN Ret List. Consultat el 1 de juny de 2020.
  4. ↑ «Iris spuria». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 26 d'octubre de 2014.
  5. ↑ En Noms Botànics
  6. ↑ En Epítets Botànics
  7. ↑ «Iris spuria». Royal Botanic Gardens, Kew: World Checklist of Selected Plant Families. Consultat el 26 de març de 2010.
  8. ↑ «Iris spuria». Real Jardí Botànic: Proyecte Anthos (Requerix busca interna. Consultat el 26 de març de 2010.

Bibliografia

  1. Nasir, I. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.