Anar al contingut

Allium victorialis

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Allium victorialis

La victorial llarga[1] (Allium victorialis) és una espècie de planta bulbosa del gènero Allium, pertanyent a la família de les amarilidáceas, de l'orde de les Asparagales. Es distribuïx pel Hemisferi Nort.

Inflorescència
Allium victorialis

Descripció

[editar | editar còdic]

Allium victorialis és una espècie que enganya a la gent, en el fullage de Convallaria. És una espècie que es troba en gran part del hemisferi nort, des d'Alaska a través d'Àsia, China i Europa. Pot ser molt variable com es pot esperar de la seua distribució. En juny, les flors blanques apareixen, seguides en juliol per les de càpsules de llavors obertes i redones, de color negre lluent.[2]

Taxonomia

[editar | editar còdic]

Allium victorialis va ser descrita per Carlos Linneo i publicat en Species Plantarum 295, en l'any 1753.[3][4]

Etimologia

Allium: nom genèric molt antic. Les plantes d'este gènero eren coneguts tant pels romans com pels grecs. No obstant, sembla que el terme té un orige celta i significa "cremar", en referència a la forta olor acre de la planta.[5] Un dels primers en utilisar este nom per a fins botànics va ser el naturaliste francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

victorialis: epítet latino que significa "victoriosa, símbol de protecció i victòria".[6]

Sinonímia
  • Cep victorialis (L.) Moench, Methodus: 243. 1794.
  • Geboscon lanceolatum Raf., Autik. Bot.: 59. 1840.
  • Geboscon triphylum Raf., Autik. Bot.: 59. 1840), nom. illeg.
  • Berenice victorialis (L.) Salisb., Gen. Pl.: 90. 1866, nom. inval. & illeg. senar Tulasne (1857).
  • Anguinum victorialis (L.) Fourr., Ann. Soc. Bot. Lió, n.s., 17: 160. 1869.
  • Loncostemon victoriale (L.) Raf., Fl. Tellur. 2: 21. 1837.
  • Allium anguinum Bubani, Fl. Pyren. 4: 87. 1902.
  • Allium convallarifolium Pall. ex Ledeb., Fl. Ross. 4: 184. 1852.
  • Allium longibulbum Dulac, Fl. Hautes-Pyrénées: 110. 1867.
  • Allium microdictyon Prokh., Bull. Applied Bot., Leningrad 1929-30, 114 (2): 174. 1930.
  • Allium plantagineum Lam., Fl. Franç. 3: 262. 1778.
  • Allium plantaginense Willk. & Lange, Prodr. Fl. Hispan. 1: 211. 1862.
  • Allium reticulatum St.-Lag., Ann. Soc. Bot. Lió 7: 119. 1880, nom. illeg.
  • Allium victorialis var. asiaticum Nakai, Rep. Veg. Kamikoti: 35. 1928.[7]

Referències

[editar | editar còdic]
  1. Colmeiro, Miguel: «Diccionari dels diversos noms vulgars de moltes plantes usuals o notables de l'antic i nou món», Madrit, 1871.
  2. Allium victorialis en PacificBulbSociety
  3. «Allium victorialis». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 10 de juliol de 2013.
  4. «Allium victorialis». World Checklist of Selected Plant Families. Consultat el 10 de juliol de 2013.
  5. Giacomo Nicolini, Enciclopèdia Botanica Motta. Volume primer, Milano, Federico Motta Editore, 1960, pag. 76.
  6. En Epítets Botàniques
  7. Allium victorialis en PlantList

Enllaços externs

[editar | editar còdic]

Commons

  • Wikimedia Commons alberga contingut multimèdia sobre Allium victorialis.
  • Flora of China (2008). 'eFloras. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA. 2010 May 30 [1].
  • L. 1753. Species Plantarum 295.
  • Govaerts, R. (2006). World Checklist of Monocotyledons. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew, 2009 Mar 19 [2].
  • USDA, NRCS. 2006. The PLANTS Database, 6 March 2006 (http://plants.usda.gov [3] archivat en Wayback Machine.).