Anar al contingut

Laserpitium latifolium

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Laserpitium latifolium (Laserpitium latifolium)


Laserpitium latifolium L. és una espècie pertanyent a la família Apiaceae.

Descripció

[editar | editar còdic]

Casi glabra, grisosa, perenne de fins a 1,5 m, de sòlit talle costillado, ramoso per dalt. Fulls molt grans bipinnadas, en lòbuls ovados, dentados i peciolados, en prominent costella central; pecíols dels fulls inferiors lateralamente comprimits, els de les superiors molt unflats. Florés blanques, en umbelas de 25-40 radis primaris, en numeroses bràcteas estretes deflexas de màrgens membranosos; poques bractéolas , subuladas. Frut ovoide, d'àmplies ales ondulades. Florix a final de primavera i en estiu.

Distribució i hàbitat

[editar | editar còdic]

Gran part d'Europa, llevat Albània, Gran Bretanya, Grècia, Irlanda, Islàndia, Holanda i Portugal. Introduïda en Bèlgica. Habita en boscs de montanya, entre roques i malezas.[1]

Taxonomia

[editar | editar còdic]

Laserpitium latifolium va ser descrita per Carlos Linneo i publicat en Sp. Pl. 248 1753.[2]

Sinonímia
  • Daucus latiflolius (L.) I.H.L.Krause
  • Lacellia latifoliata Bubani[3]
  • Laserpitium asperum Crantz
  • Laserpitium flammulifolium Pau
  • Laserpitium gallecicum Lacaita
  • Laserpitium hippolitii Sennen
  • Laserpitium pubescens Lag.[4]

Nom comuns

[editar | editar còdic]
  • Castellà: ajonjolí negre, cominos negres, cominos rústics, cominos rústics (frut), fals turbit, genciana blanca, laser d'Hércules, turbit de montanya, turbit de montanyes.[4]

Referències

[editar | editar còdic]
  1. Polunin, O (1989). , Barcelona:Omega. ISBN ISBN 84-282-0857-3.
  2. «Laserpitium latifolium». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 27 de setembre de 2012.
  3. Laserpitium latifolium en PlantList
  4. 4,0 4,1 «Laserpitium latifolium». Real Jardí Botànic: Proyecte Anthos. Consultat el 25 de juliol de 2013.

Bibliografia

[editar | editar còdic]
  1. Aldén, B., S. Ryman & M. Hjertson. 2009. Våra kulturväxters namn - ursprung och användning. Formes, Stockholm (Handbook on Swedish cultivated and utility plants, their names and origin).
  2. Botanical Society of the British Isles. BSBI taxon database (on-line resource).
  3. Komarov, V. L. et al., eds. 1934–1964. Flora SSSR.
  4. Tutin, T. G. et al., eds. 1964–1980. Flora europaea.

Enllaços externs

[editar | editar còdic]

Commons