La castañuela (Conopodium majus) és una planta de la família de les apiàcees

castañuela (Conopodium majus)

Descripció

Erecta, glabra, perenne de fins a 60 cm, esmola per avall i en tubèrculs globulars baix terra. Fulles basals bi-tripinnadas, de lòbuls elíptics a ovats agudamente lobulats; fulls caulinars en lòbuls llineals. Umbeles en 6-12 radis primaris i 0-2 bràctees; 2 o més bractéolas. Flors blanques, d'aproximadament 5 mm de diàmetro; pétals obcordados en àpiç incurvado. Frut ovoide de crestes primes i confuses; estils erectos o estesos. Florix en primavera i estiu.

Distribució i hàbitat

En Espanya, França, Irlanda, Gran Bretanya, Noruega, Itàlia i Portugal. En praderies, boscs i zones baldías.[1]

Taxonomia

Conopodium majus va ser descrita per (Gouan) Loret. i publicat en Flore de Montpeller ed. 2: 214. 1886.[2]

Citologia

Número de cromosomes de Conopodium majus (Fam. Umbelliferae) i táxones infraespecíficos: n=11[3]

Sinonímia
  • Bulbocastanum majus Lag.
  • Bunium ammoides (Spreng.) Link ex Spreng.
  • Bunium carvifolium DC.
  • Bunium denudatum DC.
  • Bunium flexuosum With.
  • Bunium majus Gouan
  • Bunium minus Gray
  • Bunium pilosum Willd. ex Schult.
  • Bunium pygmaeum Beauverd
  • Bunium pyrenaeum Loisel.
  • Bunium ternatum Pers.
  • Carum flexuosum (With.) Sweet
  • Carum italicum M.Hiroe
  • Carum majus (Gouan) Britten & Rendle
  • Conopodium daucifolium Rouy & I.G.Camus
  • Conopodium denudatum (DC.) W.D.J.Koch
  • Conopodium flexuosum (Brot.) M.Hiroe
  • Conopodium majus (Gouan)
  • Conopodium semipubens Sennen
  • Conopodium silaifolium Rouy & I.G.Camus
  • Meum carvifolium Bertol.
  • Myrrhis ammoides Spreng.
  • Myrrhis bunium Spreng.
  • Myrrhis pyrenaica Spreng.
  • Myrrhis tenerrima C.Presl
  • Pimpinella carvifolia Benth. & Hook.f.
  • Pimpinella flexuosa Stokes
  • Sison carvifolium Bertero ex DC.
  • Sison flexuosum Dumort.
  • Sison flexuosum Tingues.[4]
  • Castellà: alforjón, alforxon, alforxón, avellana de port, castanya de terra, castañuela, castañón, chufera, macuca, macuca portuguesa, macucas, silbión, sirbión, terreños, urión, xerbillón, xirbión, xiribión, zerbillón, zeribión, ziribillón.[5]

Referències

  1. ↑ Polunin, O (1989). Guia fotogràfica de les flors selvades d'Espanya i d'Europa, Barcelona:Omega. ISBN 84-282-0857-3.
  2. ↑ «Conopodium majus». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 1 d'octubre de 2012.
  3. ↑ Estudi taxonòmic dels gèneros Conopodium Kock i Bunium L. en la Península Ibèrica. I. Part experimental. Selvat, S. (1972) Lagascalia 2: 143-173
  4. ↑ Conopodium majus en PlantList
  5. ↑ «Conopodium majus». Real Jardí Botànic: Proyecte Anthos. Consultat el 1 d'octubre de 2012.

Enllaços externs

Commons