Agropyron cristatum
Agropyron cristatum és una espècie d'herba pertanyent a la família Poaceae. Esta planta s'utilisa a sovint com forraje i per al control de l'erosió. És ben conegut com una espècie introduïda en les praderies dels Estats Units i Canadà.
Història
[editar | editar còdic]Agropyron cristatum és una de les vàries espècies d'herbes estretament relacionades que són conegudes com agropiro crestado. És incapaç de hibridar en els seus familiars similars, ya que és una espècie diploide, mentres que el seu parent més propenc, Agropyron desortum, és una espècie tetraploidal.[1] Va ser introduïda des de Rússia i Siberia a Amèrica del Nort en la primera mitat de el XX, i àmpliament utilisada per a resembrar les terres de cultiu marginals abandonades someses a diversos graus d'erosió del sol i la reproducció secundària.[2] A. cristatum és molt longeva, en ràtios de ser productiva durant 30 anys o més.[3]
Descripció
[editar | editar còdic]A. cristatum és una herba densament moñuda, en brots que alcancen un tamany de 30 fins a 50 cm d'altura en la madurea. Les seues baïnes són escabrosos o els més baixos pubescentes. Les seues fulles són de fins a 8 mm d'ample, i escabrosas a pubescentes dalt. Els seus picos són plans i de 2-7 cm de llarc., En espiguillas que van des de 8 fins a 15 mm de llarc, sent 3-5-florit, densament poblat, i en la difusió ascendent. Els seus glumas són 4-6 mm de llarc, i els seus lemes són de 6-8 mm de llarc i, o be sense arestes o aresta de punta.[4]
Hàbitat
[editar | editar còdic]A. cristatum s'adapta millor a les condicions seques dels pasturages i es troba en major freqüència en tals circumstàncies. Preferix 23-38 cm de precipitació per any,[5] pero poden tolerar més humitat en els llocs favorables, ampliant la seua gama en condicions de tundra i taiga,[6] i elevació de fins a 2000 m sobre el nivell de la mar en les parts meridionals de la seua àrea d'adaptació.[7] Preferix sols ben drenados, limosos profunts[8] de mijana i moderadament suposta textura, incloent sols de chernozem, Solonetzic, Regosolic,[9] Brunisolic i Luvisolic.[10] A. cristatum pot tolerar la salinitat en el ranc de 5 a 15 ms / cm[11] i preferix condicions moderadament alcalinas.[9] Té requeriments de fertilitat mija a baixa.[12] No tolera l'inundació prolongada.[1]
A. cristatum és el més tolerant dels agropiros crestados pero ho fa millor en condicions obertes.[10] A. cristatum és molt tolerant a la sequia.[13] Per esta tolerància a la sequia inicia un creiximent molt primerenc en la temporada, després d'anar latents el conjunt de llavors fins a l'autumne quan es presentarà el nou creiximent vegetatiu si la humitat és suficient.[2]
A. cristatum és molt tolerant de pastoreig,[7] encara que baix condicions seques els nous brots deuen ser protegits de pastoreig durant a lo manco dos anys per les plántulas són llentes per a desenrollar-se.
Usos
[editar | editar còdic]A. cristatum és una planta altament competitiva i persistent en les zones més seques, i té una capacitat moderada de difondre's per mig de llavors. Com a tal, el seu us en i junt al restant de les comunitats de pasturages naturals dins de les seues àrees adaptades, fòra de la seua distribució nativa de Eurasia, ha segut criticat com un factor en la pèrdua de la biodiversitat natural de pasturages, encara que encara s'està estudiant el tema.[14]
Taxonomia
[editar | editar còdic]Agropyron cristatum va ser descrita per (L.) Gaertn. i publicat en Novi Commentarii Academiae Scientiarum Imperalis Petropolitanae 14: 540. 1770.[15]
Agropyron: nom genèric que deriva de les paraules gregues: agros = "camp, país" i pyron = "gra de blat".[16]
cristatum: epítet llatío que significa "en cresta".[17]
- Sinonímia
- Agropyron aristatum Besser
- Agropyron barginensis Skvortsov
- Agropyron brandzae Pantu & Solacolu
- Agropyron cristatiforme P.K.Sarkar
- Agropyron czerepanovii Tzvelev
- Agropyron dagnae Grossh.
- Agropyron distichum (Georgi) Peschkova
- Agropyron erickssonii (Melderis) Peschkova
- Agropyron hirsutum Ledeb.
- Agropyron imbricatum Roem. & Schult.
- Agropyron incanum (Nábelek) Tzvelev
- Agropyron karadaghense Kotov
- Agropyron karataviense Pavlov
- Agropyron kazachstanicum (Tzvelev) Peschkova
- Agropyron lavrenkoanum Prokudin
- Agropyron litvinovii Prokudin
- Agropyron muricatum (Link) Schult.
- Agropyron pachyrhizum A.Camus
- Agropyron pectinatum (M.Bieb.) P.Beauv.
- Agropyron pectiniforme Roem. & Schult.
- Agropyron pinifolium Nevski
- Agropyron ponticum Nevski
- Agropyron puberulum (Boiss. ex Steud.) Grossh.
- Agropyron puberulum (Boiss. ex Steud.) Prokudin
- Agropyron pumilum (L.f.) P.Beauv.
- Agropyron sclerophyllum (Novopokr.) Novopokr.
- Agropyron stepposum Dubovik
- Agropyron tarbagataicum Plotn.
- Avena cristata (L.) Roem. & Schult.
- Brachypodium brachystachyum Voss
- Bromus cristatus L.
- Costia cristata (L.) Willk.
- Costia imbricata (Roem. & Schult.) Willk.
- Cremopyrum cristatum var. calvum Schur
- Cremopyrum pectinatum (M.Bieb.) Schur
- Elymus pectinatus (M.Bieb.) Laínz
- Eremopyrum cristatum (L.) Willk. & Lange
- Eremopyrum puberulum (Boiss. ex Steud.) Grossh. ex Prokudin
- Festuca pectiniformis (Roem. & Schult.) A. V. Bukhteeva
- Kratzmannia cristata (L.) Skalicky & V.Jirasek
- Kratzmannia imbricata (Roem. & Schult.) Opiz
- Kratzmannia pectinata (M.Bieb.) Skalicky & V.Jirasek
- Secale pumilum (L.f.) Pers.
- Triticum caucasicum Spreng.
- Triticum cristatum (L.) Schreb.
- Triticum hirsutum Hornem.
- Triticum imbricatum M.Bieb.
- Triticum intermedium M.Bieb. ex Kunth
- Triticum muricatum Link
- Triticum pectinatum M.Bieb.
- Triticum pectiniforme Steud.
- Triticum puberulum Boiss. ex Steud.
- Triticum pumilum L.f.
- Zeia cristata (L.) Lunell[18][19]
Referències
[editar | editar còdic]- ↑ 1,0 1,1 Hanson, A.A. 1972. Grass varieties in the United States. USDA Agricultural Handbook No.170
- ↑ 2,0 2,1 Rosiere, R.I. Publication year unknown. Introduced Forages. Tarleton State University, Stephenville, Texas. Retrieved 14 November 2011 from http://www.tarleton.edu/departments/range/grasslands/introduced%20Forages/introducedforages.htm [1] archivat en Wayback Machine.
- ↑ McLean, A., and A.L. van Ryswyk. 1973. Mortality in crested wheatgrass and Russian wildrye. J. Range Manage. 26(6): 431-433.
- ↑ Agriculture Canada- Agri-Food Canada. 2001. Grass key bio 164., Lethbridge, Alberta: Lethbridge Community College. 85 p.
- ↑ USDA, Soil Conservation Service. 1979. Plant materials for use on surface mined lands in western United States. Denver, Colo.
- ↑ Moss, I.H. 1983. Flora of Alberta (2nd edition). University of Toronto Press. Toronto, Ont
- ↑ 7,0 7,1 Plummer, A.P., D.R. Christenson, and S.B. Monsen. 1968. Restoring big-game range in Utah. Utah Division of Fish and Game. Publication No. 68-3.
- ↑ Granite Seed. 1989. 1989-90 wholesale seed catalog. Granite Seed, Lehi, Utah. 32 pp.
- ↑ 9,0 9,1 Hafenrichter, A.L., J.L. Schwendiman, H.L. Harris, R.S. MacLauchlan, and H.W. Miller. 1968. Grasses and legumes for soil conservation in the Pacific northwest and great basin states. USDA Soil Conservation Service, Agriculture Handbook No. 339.
- ↑ 10,0 10,1 Elliott, C.R., and M.I. Hiltz. 1974. Forage introductions. Northern research Group, Canada Agriculture Research Branch, Publication No. NRG 74-16.
- ↑ Laidlaw, T.F. 1977. The Camrose-Ryley project proposal (1975): a preliminary assessment of the surface reclamation potential on the Dodds-Roundhill coal field. Staff Report, Environment Conservation Authority. Edmonton, AB.
- ↑ Buckerfield’s Ltd. 1980. Seeds for revegetating disturbed land: descriptive manual. Buckerfield’s Seed Division. Vancouver, B.C.
- ↑ Plummer, A.P., A.C. Hull, Jr., G. Stewart, and J.H. Robertson. 1955. Seeding rangelands in Utah, Nevada, southern Idaho and western Wyoming. USDA Forest Service, Agriculture Handbook No. 71.
- ↑ Henderson, D.C., Naeth, A.M.. 2010. Multi-scale impacts of crested wheatgrass invasion in mixed grass prairie. Biological Invasions 7(4):639-650. Retrieved 14 November 2011 from JSTOR database.
- ↑ «Agropyron cristatum». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 17 de juliol de 2015.
- ↑ En Noms Botànics
- ↑ En Epítets Botànics
- ↑ «Agropyron cristatum». The Plant List. Consultat el 17 de juliol de 2015.
- ↑ «Agropyron cristatum». Royal Botanic Gardens, Kew: World Checklist of Selected Plant Families. Consultat el 17 de juliol de 2015.
Enllaços externs
[editar | editar còdic]
Wikispecies té un artícul sobre Agropyron cristatum.
Wikimedia Commons alberga contingut multimèdia sobre Agropyron cristatum.- Agropyron cristatum en l'ITIS.
- USDA Plants Profile: Agropyron cristatum [2] archivat en Wayback Machine.
- [enllaç trencat] hosted by the UNT Government Documents Department
- [3] [4] archivat en Wayback Machine.
- Este artícul conté una traducció derivada de «Agropyron cristatum» de Wikipedia en castellà publicada baix la Llicència de documentació lliure de GNU i la Llicència Creative Commons Reconeiximent-CompartirIgual 4.0 Internacional.