Ecosistema digital
Un ecosistema digital és un sistema soci-tècnic distribuït, adaptable i obert, en propietats d'autoorganización, escalabilidad i sostenibilitat, inspirat en els ecosistemes naturals. Els models d'ecosistemes digitals es basen en el coneiximent dels ecosistemes naturals, especialment en aspectes relacionats en la competència i la colaboració entre diverses entitats.[1][2][3][4] El terme s'utilisa en l'indústria de la tecnologia de l'informació,[5] l'indústria de l'entreteniment,[6] i el Fòrum Econòmic Mundial.[7]
Història
[editar | editar còdic]El concepte d'Ecosistema Empresarial Digital va ser propost en 2002 per un grup d'investigadors i professionals europeus, inclosos Francesco Nachira, Paolo Dini i Andrea Nicolai, els qui varen aplicar la noció general d'ecosistemes digitals per a modelar el procés d'adopció i desenroll de productes i servicis basats en TIC en mercats competitius i altament fragmentats com l'europeu.[8][9] Elizabeth Chang, Ernesto Damiani i Tharam Dillon varen iniciar en 2007 la Conferència sobre Ecosistemes Digitals i Tecnologies (IEEE DEST) del IEEE. Richard Chbeir, Youakim Badr, Dominique Laurent i Hiroshi Ishikawa varen començar en 2009 la Conferència sobre Gestió d'Ecosistemes Digitals (MEDES) de l'ACM.
Perspectives
[editar | editar còdic]La metàfora i els models d'ecosistema digital s'han aplicat a diverses àrees empresarials relacionades en la producció i distribució de productes i servicis intensius en coneiximent, incloent l'educació superior.[10] La perspectiva d'esta investigació és proporcionar métodos i ferramentes per a conseguir un conjunt d'objectius de l'ecosistema (p. eix., sostenibilitat, equitat, asimetria d'informació llimitada, control de riscs i fallos controlats). Estos objectius es consideren propietats desijables l'aparició de les quals deu ser fomentada per la autoorganización de l'ecosistema digital, en lloc de com a metes de disseny explícites, com en la TI convencional.
Referències
[editar | editar còdic]- ↑ G. Briscoe i P. De Wilde. Digital Ecosystems: Evolving service-oriented architectures. En Conferència sobre Models Bioinspirados de Rets, Informació i Sistemes Computacionals. IEEE Press, 2006.
- ↑ Zhu, Pearl (2015-01-21). Digital Master: Debunk the Myths of Enterprise Digital Maturity (en en), Lulu Press, Inc. ISBN 9781483421544.[enllaç trencat]
- ↑ P Dini, N Rathbone, M Vidal, P Hernandez, P Ferronato, G Briscoe i S Hendryx. The digital ecosystems research vision: 2010 and beyond. 2005, Comissió Europea
- ↑ I Chang, M Quaddus i R Ramaseshan. The Vision of DEBI Institute: Digital Ecosystems and Business Intelligence. 2006, DEBII.
- ↑ C. Fiorina. The digital ecosystem. 2000.
- ↑ D. Bennett. Digital transformation in the entertainment industry - embracing the fully digital ecosystem
- de juny de 2009/https://web.archive.org/web/20090611230302/http://www.accenture.com/NR/rdonlyres/A58111E4-22E5-4DDD-B3DE-FB3741F0052F/0/embracingdigitaleco.pdf Archivat el Erro en l'expressió: Temps no vàlit archivat en Wayback Machine.. Informe tècnic, Accenture, 2006.
- ↑ World Economic Forum. Digital Ecosystem Community: Envisioning the future of the Digital Ecosystem
- de decembre de 2008/https://web.archive.org/web/20081227230213/http://decommunity.net/ Archivat el Erro en l'expressió: Temps no vàlit archivat en Wayback Machine..
- ↑ F Nachira, P Dini, A Nicolai. A Network of Digital Business Ecosystems for Europe: Roots, Processes and Perspectives in Digital Business. 2007, Comissió Europea.
- ↑ F Nachira, A Nicolai, P Dini, M Li Louarn, L R Leon. Digital Business Ecosystems, 2007 Comissió Europea, Oficina de Publicacions.
- ↑ Damiani E., Uden, L, & Trisnawaty W. The future of I-learning: I-learning ecosystem. Conferència inaugural IEEE sobre Ecosistemes Digitals i Tecnologies (IEEE DEST), 2007.
- Este artícul conté una traducció derivada de «Ecosistema digital» de Wikipedia en castellà publicada baix la Llicència de documentació lliure de GNU i la Llicència Creative Commons Reconeiximent-CompartirIgual 4.0 Internacional.