Anar al contingut

Dictyocaryum lamarckianum

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Dictyocaryum lamarckianum (Dictyocaryum lamarckianum)


Dictyocaryum lamarckianum,(Mart.) H.Wendl., és una espècie pertanyent a la família de les palmeres, (Arecaceae).


Distribució

[editar | editar còdic]

És endèmica dels Vages tropicalés de Bolívia, Colòmbia, Perú, Equador.

Descripció

[editar | editar còdic]

És una palmera corpulenta, component arbòreu abundant de boscs en extenses àrees de la cordillera, entre els 800 i 1.200 m s. n. m., els boscs dominats per D. lamarckianum tenen un aspecte inconfundible pel color clar dels brots i el fullage rullat de les palmes.[1]

Taxonomia

[editar | editar còdic]

Dictyocaryum lamarckianum va ser descrita per (Mart.) H.Wendl. i publicat en Botanische Zeitung (Berlin) 21(16): 131. 1863.[2]

Etimologia

Dictyocaryum: nom genèric derivat de dos paraules gregues que significa "ret" i "anou", descrivint l'espessa ret de fibres al voltant de la llavor.[3]

lamarckianum: epítet otorgat en honor del botànic Jean-Baptiste Lamarck.

Sinonímia
  • Deckeria lamarckiana (Mart.) H.Karst.
  • Dictyocaryum globiferum Dugand
  • Dictyocaryum platysepalum Burret
  • Dictyocaryum schultzei Burret
  • Dictyocaryum superbum Burret
  • Iriartea lamarckiana Mart.[4][5][6]

Noms comuns

[editar | editar còdic]
  • Espanyol: tola, icho, barrigona blanca, basanco.

Referències

[editar | editar còdic]
  1. D. lamarckianum en Colòmbia
  2. «Dictyocaryum lamarckianum». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultat el 18 d'agost de 2013.
  3. Riffle, Robert L. and Craft, Paul (2003) An Encyclopedia of Cultivated Palms. Portland: Timber Press. ISBN 0-88192-558-6 / ISBN 978-0-88192-558-6
  4. Sinònims en Catalogue of life
  5. Dictyocaryum lamarckianum en PlantList
  6. «Dictyocaryum lamarckianum». World Checklist of Selected Plant Families. Consultat el 19 d'agost de 2013.

Bibliografia

[editar | editar còdic]
  1. Correja A., M.D., C. Galdames & M. Stapf. 2004. Cat. Pl. Vasc. Panamà 1–599. Smithsonian Tropical Research Institute, Panamà.
  2. Foster, R. C. 1958. A catalogue of the ferns and flowering plants of Bolívia. Contr. Gray Herb. 184: 1–223. View in Biodiversity Heritage Library
  3. Gentry, A. H. 1986. Notes on Peruvian palms. Ann. Missouri Bot. Gard. 73(1): 158–165. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library
  4. Henderson, A. 1990. Arecaceae–Part I. Introduction and the Iriarteinae. Fl. Neotrop. 53: 1–100.
  5. Henderson, A., G. A. Galeano & R. Bernal. 1995. Field Guide Palms Amer. 1–352. Princeton University Press, Princeton, New Jersey.
  6. Hokche, O., P. I. Berry & O. Huber. (eds.) 2008. Nou Cat. Fl. Vasc. Veneçola 1–860. Fundació Institut Botànic de Veneçola, Caracas.
  7. Idárraga-Piedrahíta, A., R. D. C. Ortiz, R. Calleja Posada & M. Merello. (eds.) 2011. Fl. Antioquia: Cat. 2: 9–939. Universitat de Antioquia, Medellín.
  8. Jørgensen, P. M. & S. #León-Yánez. (eds.) 1999. Cat. Vasc. Pl. Equador, Monogr. Syst. Bot. Miss. Bot. Gard. 75: i–viii, 1–1181. Missouri Botanical Garden, St. Louis.
  9. Killeen, T. J., I. García Estigarribia & S. G. Beck. (eds.) 1993. Guia Árb. Bolívia 1–958. Herbario Nacional de Bolívia & Missouri Botanical Garden, Edit. Quipus srl., La Pau.
  10. Moraes R., M. 2004. Fl. Palmeres Bolívia 1–262. Plural Editors, La Pau.

Enllaços externs

[editar | editar còdic]