Anar al contingut

Hispanopithecus

De L'Enciclopèdia, la wikipedia en valencià
Archiu:Dryopithecus laietanus.png
Hispanopithecus (Hispanopithecus)

Hispanopithecus és un gènero d'homínits que va habitar en Europa durant el Mioceno. Va ser identificat per primera volta en 1944 per J. F. Villalta i M. Crusafont en Notes i Comunicacions de l'Institut Geològic i Miner d'Espanya. Alguns antropòlecs diferixen sobre si el Hispanopithecus pertany a la subfamília Ponginae (més estretament relacionada en els orangutanes moderns) o a la Homininae (més estretament relacionada en els goriles, els chimpansés i els humans).[1][2]

El gènero conté dos espècies conegudes: Hispanopithecus laietanus i Hispanopithecus crusafonti. Els fòssils trobats han segut datats en una antiguetat d'entre 11,1 i 9,5 millons d'anys.[1]


Referències

[editar | editar còdic]
  1. 1,0 1,1 (2011).Proceedings of the National Academy of Sciences USA.108(14)
    5554–5559.doi:10.1073/pnas.1018562108.
  2. (2009).Journal of Biogeography.36(10)
    1823–1844.doi:10.1111/j.1365-2699.2009.02141.x.